I mówiłem sobie, że kogoś, kto tak się postarzał, żaden tyran nie mógłby zastraszyć odorem tortur, przypomi­nającym odór skwaśniałego mleka, i że nie potrafiłby w nim niczego zmienić, albowiem cale życie wlecze się za nim jak podarty płaszcz przewiązany tylko jednym sznur­kiem. Ja także mam już swoje miejsce w ludzkiej pamięci. I żadne zaparcie się moje nie miałoby teraz żadnego znaczenia.

I przyszła mi także pociecha w myśli, że opadły już ze mnie pęta, jak gdyby moje stwardniałe ciało przemieniło się w materię niewidzialną i w skrzydła. I jak gdybym – naresz­cie zrodzony z siebie samego – przechadzał się razem z archaniołem, którego od tak dawna szukałem. Jak gdy­bym, odrzucając starą powłokę, objawiał się nagle zdumie­wająco młody. A w tej młodości nie było zapału ani pożądania, ale jakaś niezwykła pogoda ducha. Była to młodość otwierająca się na wieczność, nie zaś taka, która u zarania życia otwiera się na jego zamęt.

Przyczyna jest nie na zewnątrz ani wewnątrz nich.

Posłuchaj, co odpowiem. Przyczyną jest jakaś wzajemna więź rzeczy ze sobą, czy chodzi o karawanę, czy o zwycięstwo o świcie -więź, która nadaje smak życiu. Ale zwycięstwo zaspokaja nasz głód tylko na jeden poranek.

Bo kiedy zwycięstwo jest już faktem, nie pozostaje nic innego jak korzystać z po­czynionych zapasów; ale znasz, smak zwycięstwa, nawet gdy jego chwila przeminie, tylko wtedy, jeśli radość przeżyłeś z. całą silą, a wspólnotę z ludźmi z całą namiętnością, bo oto poprzedniego dnia zamknąłeś się smutny w domu albo…

Wieżę zanurzoną w morzu gwiazd i pojąć przekazany mi przez Boga sens ich snu: bo oto wtedy usypia ich hałaśli­wość, myśli przeciętne, pospolita zręczność i próżność, wszystko, co wraz ze światłem dnia znów wypełni ich serca; kiedy znów chodzi im wyłącznie o to, aby uzyskać przewagę nad towarzyszką i rywalką i wyrugować ją z mojego serca.

„Ale jeśli zapomnę o ich słowach, zostanie ptasi trzepot i słodycz łez…’ lego wieczoru, kiedy schodziłem z góry tym stokiem, na kiórym nikogo już nie znalem, jak człowiek, którego na spoc/ynek w ziemi niosą milczące anioły, doznałem pocie­chy w starości.

Mądrzy chrześcijanie, którzy dbają o własne usposobienie duchowe, a także o pomyślność przyjaciół i rodziny, stronią od hazardu, nawet gdyby miał kosztować niewiele pieniędzy.

W Innym słowniku języka polskiego PWN zdefiniowano hazard jako „gry dla dzieci, np. karciane, lub robienie zakładów, np. konnych, w których stawką są pieniądze, a o wygranej decyduje głównie przypadek. Hazard podsyca również próżność i niezdrowego ducha rywalizacji, silne pragnienie wygranej.

skądinąd   ponoć   rzucającym się w oczy jest  zdarzenie  że lepiej  ulokować w  zabawę która nauczy czegoś  aniżeli  w grę pełną  presja ,  używki  i  kochania się.  potomek  będzie miało grę, a  dorośli  nie będą musieli się martwić , że siedząc  przy   laptopie  ich   szkrab nauczy się czegoś złego,   obskurnego . toteż  idąc  obiektu   z grami z dzieckiem l maluchem  nie powinniśmy się  niespiesznie    frapować  nad wyborem   pasującej   płyty  z grą edukacyjną i dla dzieci bez sprzecznie  nasz  opcja  powinien paść na  dysk  gdzie zawarte będą   gry szkolne .  nim zakupem sprawdźmy    do t ej pory dla jakiego przedziału wiekowego nadaje się kupowana  zabawa ,  aby  iżby po nabytku  nie okazało się, że nasze   potomek  nie poradzi sobie z nią.

Co sprowokowało te zamieszki? Demonstranci byli pełni obaw w związku z groźbą utraty pracy, problemami ekologicznymi oraz niesprawiedliwością społeczną. Mówiąc krótko, bali się globalizacji — jej skutków dla ludzkości i naszej planety.

Takie obawy nadal się utrzymują. Od roku 1999 demonstracje antyglobalistów są coraz większe i coraz gwałtowniejsze. W związku z tym niektóre spotkania na szczycie przywódcy światowi starają się organizować w odosobnionych miejscach, gdzie trudno jest zakłócić obrady.

No bo kto dopuści do tego, żeby słabo opłacalni nauczyciele , w dodatku którzy nie cierpią uczyć dzieci mieli zacząć przebywać z nimi po 6  do 8 godzin dziennie? Czy wyobrażasz sobie  co o przedmiocie wykładanym przez takich nauczycieli myślą dzieci? Jak można później zachęcić ich by zaczęli uczyć się takiego przedmiotu, lub by zaczęli w przyszłości prowadzić w nim badania, stając się naukowcami?

Co to są przepisy kulinarne? Czy kiedykolwiek się nad tym zastanawialiście? Co to takiego? Czy w ogóle są one przydatne? Co można z nimi zrobić? A czy można byłoby coś BEZ nich zrobić?

Czy potraficie sobie wyobrazić romantyczną kolację we dwójkę przy świecach bez smacznego jedzenia, które jest przygotowywane właśnie dzięki temu, że jakiś umiejętny kucharz przygotował je ponieważ wcześniej poznał jakiś przepis kulinarny  szkole. Więc czy rzeczywiście, są one nic niewartymi zapisanymi jakimś tekstem skrawkami papieru? Oceńcie to sami. Ale zawsze postarajcie sobie wyobrazić jakąś sytuację skrajną np. przyjeżdża teściowa i chcesz ją zaskoczyć nową potrawą jaką miałaś okazję jeść podczas wakacji w Meksyku.

Co zrobisz bez przepisu?

Zapewne wizyta ta okazałaby się nieudana dla ciebie, i niesmaczna dla teściowej. J mała rada. Zawsze nie niedoceniaj wartości przepisów w sztuce kulinarnej.